0

Geld als gebakken lucht

In de uitzending gisteren, tijdens het gesprek met Alfons Borm, kwam aan de orde wat geld nu eigenlijk is.

Dit artikeltje is voor de luisteraars van deze uitzending bedoeld, als ‘nazorg’.

De uitzending kunt u hier terugbeluisteren:

In de uitzending kwam de volgende documentaire aan de orde:

Over deze documentaire sprak ik met Alfons, voorafgaand aan de uitzending. Tijdens de uitzending heb ik de inhoud van de video kort samengevat.

Voor wie meer wil weten, adviseer ik sterk de documentaire te bekijken. Wie niet graag video kijkt maar liever leest, plak ik hieronder mijn notities, die ik voor mijzelf maakte tijdens en na het kijken van deze documentaire. Ik hoop dat het ook voor u nuttig is. Let op, deze notities waren uitsluitend voor mijzelf bedoeld. Ze zijn dus niet uitgeschreven als een artikel, waardoor de structuur en schrijfstijl misschien wat bonkig overkomt. Desalniettemin heeft u er misschien wat aan.

Victor, 14-03-2013


De werkelijke aard van geld is veranderd.Vroeger was papier een ontvangstbewijs, wat ingeruild kon worden voor datgene van werkelijke waarde wat het vertegenwoordigde.
Nu vertegenwoordigt geld voornamelijk schuld.Dat komt door het systeem van fractioneel bankieren (Wikipedia). Van de totale hoeveelheid geld die een bank mag uitlenen, moet het slechts een fractie als echte waarde in bezit hebben, de ‘fractionele reserve’. De rest van het uitgeleende geld bestaat alleen in de boekhouding van banken. Het is virtueel geld waar geen echte waarde tegenover staat. De enige reden dat geld een ‘waarde’ heeft, is consumentenvertrouwen. Valt dat vertrouwen weg, dan klapt de luchtbel en keren we weer terug naar de realiteit.Geld wordt in omloop gebracht door banken, die feitelijk grootschalig frauderen en valsemunterij bedrijven. Opportunistische politici hebben deze fraude gelegaliseerd en geïnstitutionaliseerd. Er zijn mooie woorden bedacht voor deze fraude. Het dictaat van de overheid zorgt ervoor dat mensen de situatie moeten accepteren zoals die is.

Vroeger kon een cheque geweigerd worden en tastbare waarde (goud, zilver, goederen) als betaling geëist worden. Tegenwoordig is het wettelijk verplicht een bankbiljet of bankoverschrijving (beide virtueel geld) te accepteren als betaalmiddel.

Vroeger werd de totale hoeveelheid geld die in omloop kon zijn beperkt door de fysieke beperking van het betaalmiddel. Om bijv. meer goud of zilver in omloop te krijgen moest je het uit een mijn opdelven.

Tegenwoordig wordt geld aangemaakt wanneer iemand een lening neemt bij een bank. Daardoor wordt de hoeveelheid geld die in omloop kan zijn beperkt door de hoeveelheid geld die de mensheid kan lenen.

Krediet kan omgezet worden in fiatgeld wat door de overheid uitgegeven wordt.
Fiatgeld is geld wat gemaakt wordt met toestemming of decreet van de overheid.
Burgers moeten dit geld accepteren als betaalmiddel.

De reserves van een bank bestaan tegenwoordig uit:

  1. het bedrag wat de bank bij de centrale (c.q. nationale) bank heeft gestort als reserve
  2. het bedrag van schuldgeld wat de bank in kas heeft van cliënten (schuldgeld, omdat geld wat wij op onze rekening in feite een schuld van een bank bij ons is). Dat geeft een sterke impuls om stortingen te verkrijgen, terwijl ondertussen de misleidende suggestie wordt gewekt dat leningen uit stortingen komen.

De verhouding tussen de ‘fractionele reserve’ en het aangemaakte geld kan verschillen per land en kredietsoort.
Het was vaak 1:10, maar is soms ook 1:50 of erger.
Het in rekening brengen van afsluitkosten zorgt ervoor dat via die weg vaak al voor dat de benodigde reserve binnenkomt om een lening te kunnen uitschrijven.

Voorbeeld van werkwijze fractioneel bankieren:

Er start een nieuwe bank.
De eigenaren doen een storting van 1.111,12 bij de centrale bank. Basisgeld.
De ratio van de vereiste fractionele reserve is 1:9
Er komt een klant die een lening van 10.000 wil.
Door de ratio 1:9 kan de bank deze lening uitschrijven, die in de boeken komt als een schuld.
De koper schrijft een cheque voor 10.000 uit om een auto te kopen.

De verkoper stort deze 10.000 op zijn rekening.
Dit geld mag niet vermenigvuldigd worden met de ratio, maar moet erdoor gedeeld worden.
Daardoor ontstaat een nieuwe reserve van 1.000
Met deze nieuwe reserve mag weer een lening uitgeschreven worden aan een volgende koper van 9.000

De verkoper stort deze 9.000 op zijn rekening.
Dit geld mag niet vermenigvuldigd worden met de ratio, maar moet erdoor gedeeld worden.
Daardoor ontstaat een nieuwe reserve van 900
Met deze nieuwe reserve mag weer een lening uitgeschreven worden van 8.100

Deze cyclus herhaalt zich telkens opnieuw. Net als bij een Russische pop komt er telkens weer een nieuwe lening tevoorschijn.

Het onvoorspelbare deel is wanneer het geld niet meer gestort wordt op een bankrekening, dat zou de cyclus doorbreken.
Gebeurt dit niet, dan kan op basis van de oorspronkelijke 1.111,12 heel veel geld vanuit het niets gemaakt worden. In dit voorbeeld kan dat oplopen tot ca. 100.000 aan vers gecreëerd geld (bovenop het basisgeld). Al dat geld is gecreëerd door schuld, een proces wat wettelijk is toegestaan zolang de oorspronkelijke reserve maar gestort is.

Hierdoor kan de bank rente vragen over 100.000 die ze nooit heeft gehad, geld wat nooit heeft bestaan en wet feitelijk – ook na het uitschrijven van een lening – niet bestaat. Het zijn slechts cijfers in de boekhouding van een bank. En als stortingen bij een andere bank komen, dan ontstaan er in dat gesloten circuit vorderingen over en weer.

Kennelijk is 5% van het geld wat nu in omloop is door de overheid in omloop gebracht. De overige 95% wordt gecreëerd wanneer er leningen aangegaan worden.
Hiermee is duidelijk waarom iedereen in de schulden lijkt te zitten (aan wie?) terwijl onduidelijk is waar al dat geld vandaan komt.

Een uitgeschreven lening wordt als volgt geboekt:

  • Activa een vordering op de schuldenaar
  • Passiva een schuld aan de schuldenaar plus een bedrag ten laste van de reserve

De activa moeten wij accepteren als betaalmiddel, omdat de overheid toestaat dat die uitgekeerd wordt in fiatgeld.
Wanneer de lening terugbetaald wordt, worden activa en passiva tegen elkaar weggestreept. Het gecreëerde geld bestaat dan niet meer, het verdwijnt eenvoudigweg uit de roulatie.
Er komt middels rente echter meer binnen dan de oorspronkelijke hoofdsom, wat dan weer gebruikt kan worden om de eigen reserves aan te vullen en weer meer leningen te kunnen uitschrijven. Of om te beleggen in echte waarde.

Bij iedere overeenkomst van lening of hypotheek, is onze belofte te gaan betalen samen met het onderpand het enige van feitelijke waarde in de transactie. Daardoor is de ‘overeenkomst van lening’ een object geworden wat op zichzelf verhandeld kan worden, omdat het een bepaalde waarde vertegenwoordigt. De waarde van onze belofte en onderpand.
In ruil voor de belofte van de schuldenaar doet de bank een belofte om een bepaald bedrag uit te betalen. Dat laatste bedrag is echter virtueel, niet bestaand. Het is gebakken lucht. Toch worden cijfers in een computer door het publiek geaccepteerd als echt geld. Wettelijk gezien moet dat ook. Dus terwijl een bank een belofte om een bepaald bedrag uit te lenen feitelijk niet nakomt, moet de schuldenaar zijn kant van de overeenkomst wél nakomen.

Mensen die werkelijke waarde produceren zitten zwaar in de schulden bij bankiers voor geld wat die rijkdom slechts vertegenwoordigt. Aangezien geld in werkelijkheid schulden vertegenwoordigt, betekent het ook dat geen schulden betekent dat er geen geld meer in omloop zou zijn. In tijden van financiële crisis schrijven banken geen leningen meer uit, waardoor er feitelijk minder geld in de roulatie is. Individueel betekent het aflossen van een lening dat we meer bestedingsruimte krijgen. Collectief zou het aflossen van leningen echter een crisis betekenen. Zonder leningen is er immers geen geld in omloop. Dit is de manier waarop banken financiële crisis kunnen veroorzaken. (Vandaag de dag zitten we weer in de aanloop naar een crisis, want banken schrijven minder leningen en hypotheken uit)

Het systeem van geldcreatie is dus een systeem wat ons heeft gebracht in een situatie van eeuwige schuld. Tenzij natuurlijk het systeem afgeschaft wordt.

Een probleem met dit systeem is dat bij het tekenen van een overeenkomst van lening alleen het geld van de hoofdsom gecreëerd wordt. Het bedrag wat aan rente (en dat is vaak meer dan de hoofdsom) betaald moet worden is dus niet in omloop. Dat betekent dat er vroeg of laat mensen hun verplichtingen niet kunnen nakomen, waardoor hun werkelijke waarde (onderpand) eigendom van de banken wordt. In ruil voor gebakken lucht ontvangen banken dus hoe dan ook echte waarde; via aflossing of onteigening.

Groei van de echte economie vereist groei van echte waarde; grondstoffen, productiviteit etc. Een samenleving die op het aanmaken van steeds meer schuld is gebaseerd verbruikt vooral haar echte waarde in haar jacht naar de schijn van geld. Vroeg of laat houdt het op. Daarom is een ander begrip nodig van waarde en geld als ruilmiddel. We moeten het doen met wat er werkelijk is, en niet doen alsof er meer is – zoals nu.

Op het heffen van rente (usary) stonden vroeger strenge straffen, inclusief de doodstraf.
Het werd ook door alle belangrijke religies verboden.
De argumenten daarvoor waren vooral ethisch. Geld was bedoeld om het uitwisselen van goederen en diensten makkelijker te maken. Geld verdienen door geld uit te lenen werd beschouwd als de daad van een parasiet of een dief. Later verschoof het standpunt, vooral door het argument dat het uitlenen van geld een bepaald risico impliceert en daarom het maken van winst gerechtvaardigt is. Tegenwoordig wordt het máken van geld door ‘geld voor je te laten werken’ als een ideaal gezien waar mensen naar streven. Waarom werken als je het geld voor je kan laten werken?

Quotes:

Money is a new form of slavery, and distinguishable from the old simply by the fact that it is impersonal, there is no human relation between master and slave
— Leo Tolstoy

None are more enslaved than those who falsely believe they are free
— Goethe

If the America people ever allow private banks to control the issuance of their currencies, first by inflation and then by deflation, the banks and corporations that will grow up around them will deprive the people of all their prosperity until their children will wake up homeless on the continent their fathers conquered.
— Thomas Jefferson (vanuit dit artikel). Deze quote is van toepassing op alle landen met een nationale bank (die overigens privé eigendom zijn en GEEN overheidsbezit)

Wat wij hebben geleerd te zien als democratie en vrijheid is in werkelijkheid een ingenieuze vorm van economische dictatuur. Zolang als onze maatschappij afhankelijk blijft van bankiers voor haar geldhoeveelheid, zijn bankiers in de positie om te beslissen wie het geld krijgt wat ze nodig hebben en wie niet. Ze beslissen daarmee over de richting waarin een samenleving zich ontwikkelt en zijn daarmee de absolute heersers van de samenleving.

Het systeem van fractioneel bankieren begon bij de oprichting van de Bank of England in 1694. Ze kregen toestemming voor het uitlenen van goudrecu’s met een fractionele ratio van 2:1. Dat was de spreekwoordelijke voet tussen de deur. Inmiddels is het systeem wereldwijd verspreid en zijn mensen geketend aan een groeiende schuld die nooit meer afbetaald kan worden. Is dit bij toeval gebeurd? Of is het een samenzwering (geplande en gecoördineerde groepsinspanning)? Het is duidelijk dat hier veel op het spel staat.

Een opmerkelijk artikel verwijst naar een ander, engelstalig artikel. Samenvattend:

In juni 2012 kondigde Denemarken aan dat spaarders – op aandringen van de centrale bank – 0.2% negatieve rente moeten gaan betalen over hun spaarsaldo.

Klanten van Credit Suisse, de op een na grootste bank van Zwitserland, moeten na 10 december 2012 een negatieve rente betalen over hun spaarsaldo op ‘cash clearing accounts’ die boven een bepaalde drempel uitkomen. Dat doet Credit Suisse op eigen initiatief.
‘We raden onze klanten aan om zo weinig mogelijk cash aan te houden om zoveel mogelijk de negatieve rentes te vermijden’, aldus Credit Suisse.

Een interessant artikel over centrale banken die niet in het bezit zijn van overheden, maar in particuliere handen zijn staat hier.

Meer informatie over wat geld nu eigenlijk is: visionair.nl.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *